خواص فیزیکی و شیمیایی گرافیت

گرافیت نرم، خاکستری تیره، چرب است و می تواند کاغذ را آلوده کند. سختی 1~2 است و سختی می تواند با افزایش ناخالصی ها در جهت عمودی به 3~5 افزایش یابد. وزن مخصوص 1.9-2.3 است. سطح ویژه در محدوده 1-20m2/g متمرکز است. در شرایط ایزوله اکسیژن، نقطه ذوب آن بالای 3000 درجه سانتیگراد است که یکی از مقاوم ترین مواد معدنی در برابر دما است. می تواند الکتریسیته و گرما را هدایت کند.

گرافیت خالص در طبیعت وجود ندارد که اغلب حاوی ناخالصی هایی مانند SiO2، Al2O3، FeO، CaO، P2O5 و CuO است. این ناخالصی ها اغلب به شکل کانی هایی مانند کوارتز، پیریت و کربنات ظاهر می شوند. علاوه بر این، قطعات گازی مانند آب، آسفالت، CO2، H2، CH4 و N2 وجود دارد. بنابراین در آنالیز گرافیت علاوه بر تعیین میزان کربن ثابت، میزان فرار و خاکستر نیز باید به طور همزمان تعیین شود.

گرافیت و الماس، کربن 60، نانولوله های کربنی، گرافن و غیره همه از مواد ساده کربن هستند و آلوتروپ هستند.